Cholesterol referentiewaarden: welk streefgetal geldt voor jou?

Dit artikel is educatief. Heb je persoonlijke gezondheidsklachten of overweeg je interventies: bespreek dit met je huisarts, diëtist of medisch specialist voor diagnose en behandeling. Celprisma geeft geen individueel medisch advies.

Drie perspectieven op cholesterol-streefwaarden

Wie de Nederlandse en de Europese richtlijn naast elkaar legt, ziet geen tegenspraak maar een verschil in resolutie: de Europese deelt het risico fijner op, met strengere doelen naarmate het risico stijgt. Je hoeft dus niet tussen de twee te kiezen, wel te weten in welke volgorde je ze leest.

Klassieke NL-geneeskunde

De NHG-Standaard Cardiovasculair risicomanagement kent een korte lijst waarden die als abnormaal moeten worden beschouwd. Daarnaast bevat de standaard een risicomodel dat je tienjaarsrisico op hart- en vaatziekten berekent (NHG-Standaard CVRM M84, versie 4.0). Voor het publiek vertaalt Thuisarts.nl dat naar één zin per waarde: onder de 5 voor totaal cholesterol is meestal goed, onder de 3 voor LDL ook en een HDL boven de 1 is goed (Thuisarts.nl, 2024). In de publieksversie staan geen leeftijdsbanden en geen geslachtsonderscheid. Dat is geen tekort maar een bewuste versimpeling voor de spreekkamer van je huisarts, waar een patiënt een bruikbaar antwoord nodig heeft en geen risicomodel.

Moderne longevity-benadering

De Europese richtlijn werkt fijnmaziger, met vier risicocategorieën, vier LDL-doelen en secundaire doelen voor non-HDL (ESC/EAS, 2019). Een argument voor die strengere aanpak is dat de atherogene last cumulatief is: blootstelling gedurende de vroege volwassenheid is voorspelbaar en relevant voor je risico decennia later (Wilkins et al., 2024). Dat verandert wat een streefwaarde eigenlijk is, want je stuurt dan niet op een momentopname maar op alles wat zich over een volwassen leven opstapelt.

Daaronder ligt een consensusverklaring. Volgens een panel van de European Atherosclerosis Society hangt LDL-cholesterol niet alleen samen met atherosclerose maar draagt het er causaal aan bij, op basis van genetische, epidemiologische en klinische bewijslijnen samen (Ference et al., 2017).

Celprisma-synthese

De NHG-afkapwaarden zijn de ingang en de ESC/EAS-tabel is het vervolg, met je risicocategorie uit SCORE2 of SCORE2-OP als schakel ertussen. Wie die schakel overslaat, leest al snel een streefwaarde die bij een andere risicocategorie hoort. Het zusterartikel over cholesterol-normaalwaarden en wat er op je labformulier staat legt uit wat de vijf getallen op je uitslag eigenlijk meten.

Er bestaan geen cholesterol-referentiewaarden per leeftijd en geslacht

In de NHG-Standaard CVRM en in de ESC/EAS-richtlijn komt geen enkele cholesterol-afkapwaarde voor die per leeftijdsgroep verschilt. Per geslacht verschilt alleen de HDL-grens die de NHG als risicomarker noemt. Verder komen leeftijd en geslacht er alleen in voor als invoervariabele van het risicomodel SCORE2 en SCORE2-OP. Een tabel met “normale cholesterolwaarden voor 40-49 jaar, man” heeft dus geen richtlijnbron. Dat is geen nuance maar een feitelijke vaststelling.

Waarom “normaal” iets anders is dan “laag risico”

Normaal en laag risico beantwoorden twee verschillende vragen. Een referentiewaarde zegt waar je staat ten opzichte van andere mensen, een streefwaarde zegt welke waarde bij jouw risico op hart- en vaatziekten hoort. Op papier zien ze er hetzelfde uit. Wie dat verschil eenmaal ziet, leest niet alleen zijn eigen uitslag anders maar ook de helft van wat er online over cholesterolwaarden wordt geschreven.

Begin bij de referentiewaarde, want dat is een verdelingsgetal. Je meet een groep mensen, kijkt hoe de uitslagen zich verdelen en zet op een gekozen percentiel een streep. Die streep bepaalt de rest van het verhaal. In het laboratorium loopt die streep gewoonlijk op het 2,5e en het 97,5e percentiel. Zo’n getal plaatst je tussen anderen, maar over jouw kans op een hartinfarct zegt het op zichzelf niets.

Bij cholesterol is dat verdelingsgetal juist bewust losgelaten. De Europese consensusverklaring waaruit de afkapwaarden hieronder komen, stelt vast dat de bovengrens van het gebruikelijke bereik in de meeste bevolkingen zo hoog ligt dat mensen daaronder al aanzienlijk risico lopen (Nordestgaard et al., 2016). Daarom beveelt het document aan te signaleren op wenselijke concentraties in plaats van op het referentie-interval. De getallen in de tabel verderop zijn dus geen percentielen uit een referentie-interval maar signaleringsgrenzen die bij een niet-nuchtere afname horen.

Een streefwaarde werkt van de andere kant naar binnen. Die begint bij een uitkomst, in dit geval hart- en vaatziekten, en redeneert terug naar de waarde waarbij het verwachte voordeel van behandeling opweegt tegen de nadelen ervan. Daarom verschilt hij per risicocategorie en kan hij strenger worden zonder dat er iets aan de populatie verandert. Dezelfde LDL van 2,0 mmol/l zit voor de een ruim onder het doel en voor de ander ver erboven. Het laboratorium drukt exact hetzelfde getal af.

Dat onderscheid verklaart iets wat lezers geregeld dwarszit: je uitslag kan keurig binnen de referentiewaarden vallen en toch te hoog zijn voor jou. Andersom komt ook voor, want een waarde kan als afwijkend gemarkeerd staan terwijl er bij laag risico geen behandeling volgt. Dit gaat in tegen wat je zou verwachten van een labuitslag, want bij de meeste bepalingen betekent “binnen de referentie” ook echt “in orde”. Bij cholesterol is dat een toevallige samenloop en geen regel.

Bij veel andere laboratoriumwaarden bestaat wél een leeftijdsafhankelijke referentie. Het interval beweegt daar mee met leeftijd of geslacht, simpelweg omdat de verdeling in de bevolking meebeweegt. Die logica op cholesterol loslaten zou vanzelf een tabel opleveren waarin de grenzen ruimer worden naarmate de leeftijd stijgt. De richtlijnen hebben die stap bewust niet gezet, omdat de uitkomst waar het om draait niet meebeweegt. Slagaderverkalking wordt niet minder schadelijk omdat je leeftijdsgenoten dezelfde waarden hebben.

Wat doe je hiermee als je je eigen uitslag voor je hebt? Twee dingen helpen, zonder dat het je iets kost. Lees de kolom met referentiewaarden als een positiebepaling en niet als een oordeel. Vraag bij een gemarkeerde waarde niet hoe erg het is maar in welke risicocategorie je valt. Dat antwoord bepaalt of het getal iets betekent, maar het staat nergens op je uitslag.

Wat er is nagetrokken

Een eerder gepubliceerde leeftijdstabel hield bij controle tegen de volledige richtlijnteksten grotendeels geen stand. Hij is waarde voor waarde vergeleken met de NHG-Standaard CVRM M84 versie 4.0, de CVRM-richtlijn op Richtlijnendatabase.nl inclusief de actualisaties uit 2024, Thuisarts.nl en de ESC/EAS-richtlijn uit 2019. De uitkomst:

• Van de 19 unieke waardenblokken waren er 4 herleidbaar tot een richtlijn: totaal cholesterol boven 5,0 mmol/l, LDL boven 3,0 mmol/l, HDL onder 1,0 mmol/l bij mannen en HDL onder 1,2 mmol/l bij vrouwen.
• 1 waarde week af: de gepubliceerde non-HDL-grens van 3,8 mmol/l moet 3,9 mmol/l zijn.
• 14 waardenblokken stonden in geen enkele geraadpleegde richtlijn. Daaronder alle “oranje” grenszones, alle rode drempels en de complete kolom met de verhouding tussen totaal cholesterol en HDL.
• De leeftijdsstratificatie zelf, de as waarop de hele tabel was gebouwd, had geen bron. Zoekopdrachten op “referentiewaarde”, “normaalwaarde” en “leeftijdsgroep” in de volledige richtlijnteksten leverden nul treffers voor lipiden-referentiewaarden.

De publieksuitleg van de Hartstichting over cholesterol helpt bij het begrijpen van de waarden (Hartstichting), maar dient in dit artikel niet als bron voor getallen.

Waarom die tabellen blijven rondzingen

Die tabellen blijven vermoedelijk rondzingen omdat ze aansluiten bij hoe mensen een labuitslag lezen. Met slechte bedoelingen heeft het weinig te maken. Dat is mijn eigen weging en geen richtlijnuitspraak. Lezers verwachten bij een labwaarde nu eenmaal een bereik waarbinnen de meeste mensen vallen, zoals ze dat bij de meeste bepalingen ook krijgen. Daar komt bij dat populatiegemiddelden over een leven kunnen verschuiven. Een gemiddelde wordt makkelijk gelezen als een norm, ook wanneer er geen norm bij hoort. En een tabel met concrete getallen per decennium beantwoordt de zoekvraag directer dan het correcte antwoord, dat begint met “dat hangt af van je risicoprofiel”. Zo’n tabel wordt overgenomen zonder dat iemand de keten terugloopt naar de bron.

Dat maakt zo’n tabel aantrekkelijk maar niet juister.

Wat er in de plaats komt

Er komen twee dingen voor in de plaats en meer heb je niet nodig. Eerst volgt een korte lijst afkapwaarden waarmee je bepaalt of je uitslag beoordeling verdient. Daarna komt één risicogestratificeerde tabel met je streefwaarde. Beide staan hieronder.

De NHG-afkapwaarden voor “afwijkend”

De CVRM-richtlijn benoemt in haar overzicht van afkapwaarden welke waarden als abnormaal moeten worden beschouwd. Ze zeggen niet wat jouw doel is maar dat je uitslag nadere beoordeling verdient.

De triglyceridenrij draagt als enige twee getallen, wat geen slordigheid is. Eten duwt de waarde gemiddeld 0,3 mmol/l omhoog, dus de signaleringsgrens ligt na een maaltijd op 2,0 en na acht uur vasten op 1,7 mmol/l (Nordestgaard et al., 2016). De NHG-Standaard noemt in zijn detailtekst over triglyceriden alleen de nuchtere 1,7 mmol/l en beschrijft die als marker voor verhoogd risico op hart- en vaatziekten. Het zijn dus twee getallen voor twee verschillende afnamesituaties. Geen van beide is een streefwaarde.

In de detailtekst over HDL maakt de NHG-Standaard wel onderscheid. Een HDL onder 1,0 mmol/l bij mannen en onder 1,2 mmol/l bij vrouwen kan worden gezien als marker voor een verhoogd risico. Let op de formulering, want daar hangt alles aan.

Twee drempels die vaak wegvallen

Totaal cholesterol boven 8,0 mmol/l geldt in de NHG-Standaard als ernstig verhoogde enkele risicofactor. Thuisarts.nl vertaalt dat naar “boven de 8 is erg hoog” (Thuisarts.nl, 2024). Hier krijgt het gesprek een andere richting, want erfelijke oorzaken horen op dit punt expliciet op tafel. Dat gesprek voert een huisarts aan de hand van je familiegeschiedenis.

HDL onder 0,60 mmol/l noemt de NHG-Standaard als reden om aan een onderliggende stoornis in de HDL-stofwisseling te denken. Ook dat is een aanwijzing om verder te kijken en geen doel op zich.

Eén cijfer zorgt vaak voor verwarring: de grens van 4,5 mmol/l komt in de NHG-Standaard voor als triglyceridengrens waarboven de Friedewald-formule voor het berekenen van LDL niet meer betrouwbaar is. Het is geen LDL-afkapwaarde, hoewel het als zodanig in omloop is.

De hoofdtabel: risicogestratificeerde LDL-doelen

Dit is de tabel die je nodig hebt: de ESC/EAS-richtlijn uit 2019 koppelt vier LDL-streefwaarden aan vier risicocategorieën. Kijk bij hoog en zeer hoog risico ook naar de aanvullende eis in de laatste kolom: die ontbreekt in veel Nederlandse weergaven.

Bron: ESC/EAS-richtlijn dyslipidemieën, 2019 (ESC/EAS, 2019).

Bij een tweede vaatincident binnen twee jaar mag volgens dezelfde richtlijn een LDL onder 1,0 mmol/l worden overwogen. Dat is geen standaarddoel maar een overweging in een specifieke situatie.

Waarom de 50%-reductie-eis ertoe doet

De halvering zegt iets over hoe intensief er behandeld is. Het eindgetal alleen vertelt dat niet. Neem twee mensen die allebei op een LDL van 1,7 mmol/l uitkomen. Wie startte op 2,2 heeft het streefgetal gehaald zonder de halvering, terwijl wie startte op 4,0 beide heeft gehaald. De richtlijn vraagt bij hoog en zeer hoog risico daarom om allebei. Een streefgetal zonder die eis presenteren maakt de tabel makkelijker leesbaar en minder juist.

Non-HDL als secundair doel

De ESC/EAS-richtlijn geeft naast LDL ook secundaire doelen voor non-HDL-cholesterol: onder 3,4 mmol/l bij matig risico, onder 2,6 mmol/l bij hoog risico en onder 2,2 mmol/l bij zeer hoog risico (ESC/EAS, 2019). In de Nederlandse CVRM-richtlijn corresponderen de LDL-waarden 1,8 en 2,6 mmol/l met non-HDL-waarden van respectievelijk 2,6 en 3,4 mmol/l.

Non-HDL is niet zomaar een tweede getal. Er is onderzoek dat suggereert dat ApoB en non-HDL het atherogene risico beter weergeven dan LDL-cholesterol alleen (Sehayek et al., 2025).

Wat de NHG-streefwaarden zeggen

De Nederlandse richtlijn werkt met een kleiner aantal streefwaarden. Voor mensen tot en met 70 jaar met doorgemaakte hart- en vaatziekten geldt een LDL-streefwaarde onder 1,8 mmol/l. Bij hoog risico en bij vitale ouderen geldt onder 2,6 mmol/l (Richtlijnendatabase CVRM, 2024). Dat is dezelfde logica als de Europese tabel, met minder tussenstappen.

Hoe je risicocategorie wordt bepaald: SCORE2 en SCORE2-OP

Je risicocategorie volgt uit een berekening en niet uit een cholesterolwaarde. Het model SCORE2 en de variant voor ouderen, SCORE2-OP, schatten je tienjaarsrisico op hart- en vaatziekten op basis van leeftijd, geslacht, rookstatus, systolische bloeddruk en non-HDL-cholesterol. Pas als die uitkomst er ligt, weet je welke rij van de tabel hierboven voor jou geldt. Zonder die stap lees je een tabel die over iemand anders gaat.

Hier zitten leeftijd en geslacht wél in

Leeftijd en geslacht wegen zwaar in je cardiovasculaire risico en het model verwerkt dat. Daar komt ook de verwarring vandaan: ze verschuiven je risico en niet je grenswaarde. Een man van 62 en een vrouw van 38 kunnen daardoor bij dezelfde LDL-waarde in een andere risicocategorie vallen en dus een andere streefwaarde krijgen. Dat is iets fundamenteel anders dan een tabel waarin de norm zelf per leeftijdsgroep verspringt. In het eerste geval verandert je positie op de risicoschaal. In het tweede geval zou de schaal zelf verschuiven, wat niet gebeurt.

Waarom de cholesterolratio is verdwenen

In oudere versies van de Nederlandse standaard was de verhouding tussen totaal cholesterol en HDL een invoerwaarde van de risicotabel, met een invoerbereik van 3 tot 8. Die keuze is in de huidige versie expliciet losgelaten. De CVRM-richtlijn stelt dat de huidige modellen niet langer de verhouding tussen totaal cholesterol en HDL gebruiken, maar het non-HDL-cholesterol, oftewel totaal cholesterol min HDL (Richtlijnendatabase CVRM, 2024).

Daarmee is een ratio-afkapwaarde publiceren niet alleen ongefundeerd maar gaat het rechtstreeks in tegen een expliciete keuze van de Nederlandse richtlijn. De ESC/EAS-richtlijn uit 2019 kent evenmin een ratio-doel. Kom je zo’n norm toch tegen, dan is het vermoedelijk een overblijfsel uit een vorige richtlijnversie die niet is bijgewerkt.

Hoe je je eigen cholesterol-uitslag interpreteert

Lees je uitslag in een vaste volgorde. Leg eerst je waarden naast de afkapwaarden van de NHG: verdient er iets nadere beoordeling? Bepaal daarna samen met je huisarts je risicocategorie en lees dan in de ESC/EAS-tabel welke streefwaarde bij die categorie hoort.

Stap 1: kijk of iets boven de afkapwaarde uitkomt

De NHG-Standaard merkt deze waarden als afwijkend aan: totaal cholesterol boven 5,0 mmol/l, LDL boven 3,0, non-HDL boven 3,9, triglyceriden boven 2,0 of HDL onder 1,0 mmol/l. Eén waarde erboven maakt je niet ziek en zegt op zichzelf niets over behandeling. Het betekent alleen dat het getal verder gewogen moet worden, samen met alles wat er verder in je risicoprofiel zit.

Stap 2: reken je non-HDL zelf uit

Non-HDL dat niet op je uitslag staat, reken je zelf uit door je HDL van je totaal cholesterol af te trekken. Meer is het niet. Non-HDL vat de volledige atherogene fractie samen en is ook bruikbaar wanneer je niet nuchter geprikt bent (Nordestgaard et al., 2016). Het is de lipidenwaarde die in SCORE2 en SCORE2-OP wordt ingevoerd, dus het is het getal dat je risicoberekening straks daadwerkelijk voedt.

Stap 3: laat eerst je risicocategorie bepalen en lees dan pas de streefwaarde

Zonder risicocategorie zegt de tabel met LDL-doelen niets over jou. Een LDL van 2,9 mmol/l zit onder het doel bij laag risico en er ruim boven bij zeer hoog risico. Dat is dezelfde uitslag met twee verschillende conclusies. Gebruik je huisarts hiervoor, want de berekening vraagt naast je lipiden ook je bloeddruk, rookstatus, leeftijd en geslacht.

Stap 4: kijk bij medicatie naar allebei de eisen

Wie cholesterolverlagers slikt en in de categorie hoog of zeer hoog risico valt, kijkt naar twee dingen tegelijk in plaats van naar één. Haal je het streefgetal? Is je LDL bovendien minstens gehalveerd ten opzichte van je uitgangswaarde? Vraag die uitgangswaarde op als je hem niet weet. Zonder dat getal kun je de tweede eis niet nakijken, niet zelf en ook niet samen met je huisarts.

Wat je niet uit je uitslag kunt aflezen

Je uitslag alleen vertelt niet of je een erfelijke vorm hebt: daarvoor legt de huisarts de hoogte van je LDL naast je familiegeschiedenis. Of je waarde “goed voor je leeftijd” is, lees je er evenmin uit af, want voor die vergelijking bestaat geen maatstaf in de richtlijnen.

Bijzondere situaties: ouderen en de overgang

Twee groepen krijgen standaard de vraag of de gewone streefwaarden voor hen gelden. Bij 75-plussers is het bewijs beperkter maar niet afwezig, terwijl rond de overgang claims circuleren die steviger klinken dan ze zijn.

Boven de 75

De vraag of dezelfde LDL-doelen gelden boven de 75 jaar is legitiem, want gerandomiseerd bewijs is in die groep dunner. Een systematische review en meta-analyse van gerandomiseerde studies includeerde expliciet gegevens over patiënten van 75 jaar en ouder (Gencer et al., 2020). Die analyse onderzocht werkzaamheid en veiligheid van LDL-verlaging bij oudere patiënten. Een mendeliaans-randomisatieonderzoek stelde de vraag of LDL-cholesterol op hoge leeftijd nog steeds een probleem is (Postmus et al., 2015). De Nederlandse richtlijn kent voor vitale ouderen een LDL-streefwaarde onder 2,6 mmol/l (Richtlijnendatabase CVRM, 2024).

Wat daar niet uit volgt: een opgerekte referentiewaarde voor totaal cholesterol boven de 70. Die kwam in geen enkele geraadpleegde richtlijn voor. Het bewijs is in die groep dunner, maar de norm is niet meeverschoven. Dat zijn twee verschillende dingen.

Rond de overgang

Of LDL rond de menopauze structureel stijgt en HDL daalt, is op basis van wat hier is nagetrokken niet te zeggen. Die claim staat op veel Nederlandse pagina’s, ook op een eerdere versie van deze.

Wat wel gedekt is: hormoontherapie is in de Women’s Health Initiative-studies geassocieerd met langetermijnveranderingen in cardiovasculaire biomarkers (Nudy et al., 2025). Lipidenverandering is daarmee nog geen zelfstandige indicatie voor hormoontherapie.

Wat we wel en niet weten

Wat we sterk weten

• De ESC/EAS-richtlijn uit 2019 koppelt vier LDL-streefwaarden aan vier risicocategorieën, met bij hoog en zeer hoog risico een aanvullende eis van minstens 50% verlaging (ESC/EAS, 2019).
• De Nederlandse CVRM-richtlijn gebruikt non-HDL in plaats van de verhouding tussen totaal cholesterol en HDL (Richtlijnendatabase CVRM, 2024).

Wat we redelijk weten

• ApoB en non-HDL geven het atherogene risico mogelijk beter weer dan LDL-cholesterol alleen (Sehayek et al., 2025).
• Cumulatieve blootstelling aan atherogene lipiden gedurende de vroege volwassenheid is voorspelbaar en relevant voor later risico (Wilkins et al., 2024).
• LDL-verlaging bij oudere patiënten, inclusief 75-plussers, is onderzocht in een systematische review met aandacht voor zowel werkzaamheid als veiligheid (Gencer et al., 2020).
• Hormoontherapie is geassocieerd met langetermijnveranderingen in cardiovasculaire biomarkers (Nudy et al., 2025).

Wat we nog niet weten

• Of het zin heeft om streefwaarden te differentiëren naar leeftijd of geslacht. De richtlijnen doen dat op dit moment niet en in de geraadpleegde documenten staat er ook geen aanzet toe.
• Waar de grens ligt voor 75-plussers. Het bewijs is dunner dan voor middelbare leeftijd en het absolute voordeel moet worden afgewogen tegen het individuele profiel (Gencer et al., 2020; Postmus et al., 2015).
• Hoe het lipidenprofiel zich rond de overgang gemiddeld ontwikkelt.
• Hoe de populatieverdeling van cholesterol in Nederland naar leeftijd en geslacht eruitziet, sinds de RIVM-pagina daarover niet meer beschikbaar is.

Wanneer naar je huisarts?

Een streefwaarde bepaal je niet zelf. Maak een afspraak wanneer:

• Je totaal cholesterol boven 8,0 mmol/l ligt, wat in de NHG-Standaard geldt als ernstig verhoogde enkele risicofactor.
• Een of meer waarden boven de NHG-afkapwaarden liggen en je nog nooit een risicoprofiel hebt laten berekenen.
• Je al hart- en vaatziekten, diabetes of chronische nierschade hebt. Dan gelden strengere streefwaarden dan de algemene afkapwaarden.
• Er in je familie hart- en vaatziekten op jonge leeftijd voorkomen, of je LDL sterk verhoogd is zonder duidelijke aanleiding.
• Je cholesterolverlagende medicatie gebruikt en wilt weten of je zowel het streefgetal als de vereiste verlaging hebt gehaald.
• Je HDL onder 0,60 mmol/l ligt.

De huisarts berekent je tienjaarsrisico met SCORE2 of SCORE2-OP. Daar volgt je streefwaarde uit. Wil je eerst weten wat de afzonderlijke getallen op je uitslag betekenen, dan staat dat in het artikel over cholesterol-normaalwaarden.

Wat dit artikel niet claimt

• Niet dat de streefwaarden in de tabel hierboven zonder risicoberekening op jou van toepassing zijn. Ze horen bij een risicocategorie die je huisarts bepaalt.
• Niet dat de afwezigheid van een leeftijdsnorm betekent dat leeftijd er niet toe doet. Leeftijd weegt zwaar mee, maar via het risicomodel.

Wat ik hieruit meeneem

Twee punten houd ik hieraan over. Het eerste gaat over wat een afwezige norm waard is. Dat de richtlijnen geen leeftijdstabel geven voelt als een gat, maar het is een keuze: ze weigeren te doen alsof gemiddeld gelijkstaat aan gezond. Ik vind dat een sterker signaal dan een tabel die netjes per decennium oploopt, want zo’n tabel zou de norm laten meegroeien met precies het probleem dat je wilt voorkomen. Het antwoord dat ervoor in de plaats komt, bevredigt minder en is persoonlijker. Een risicoberekening zet je cholesterol niet naast dat van je leeftijdsgenoten maar rekent met je eigen leeftijd, bloeddruk, rookgedrag en cholesterol.

Het tweede is de 50%-eis. Een streefgetal is een eindstand, terwijl de halvering de afstand is die je hebt afgelegd. Als ik één vraag zou mogen stellen in de spreekkamer van de huisarts, was het naar de uitgangswaarde.

Zie ook

• Cholesterol normaalwaarden
• Cholesterolwaarden interpreteren: HDL, LDL, non-HDL en ratio
• Triglyceriden en de triglyceriden-HDL-ratio
• ApoB en Lp(a): moderne markers voorbij LDL
• Cholesterol zelf meten: welke test en welke marker je nodig hebt